W dniach od 1 do 3 maja 2026 roku odbyła się sesja organizowana przez nasz Instytut na temat: Jak wzrastać w wierze, by dojrzalej kochać i nie tracić nadziei. Sesję poprowadził o. Andrzej Niczypor SJ. Odbyła się w domu Zgromadzenia sióstr służebniczek Najświętszej Maryi Panna w Krynicy-Zdroju.

W programie sesji były: Eucharystia, wprowadzenia do medytacji, ciekawe konferencje, spotkanie z członkiniami Instytutu. Był też spacer w kilkuosobowych grupkach, m.in. na Górę Parkową, w tym wyjście na nowo wybudowaną wieżę widokową.

Medytacje:

Uzdrowienie niewidomego u bram Jerycha (Łk 18, 35-43)

Spotkanie Jezusa z Samarytanką (J 4, 5-18)

Uzdrowienie kobiety cierpiącej na krwotok (Mk 5, 25 -34)

Zapraszały nas one do przyjrzenia się największemu pragnieniu człowieka tj. by kochać i być kochanym oraz do refleksji nad naszymi iluzjami w poszukiwaniu miłości, sposobami zapracowywania na miłość,  przywiązywania się do małych „pocieszaczy”. Zapraszały do wchodzenia w relację z Jezusem wraz z naszymi zranieniami, niedoskonałościami, grzesznością i do powierzenia się Jego miłości.

W konferencji: Rozeznawanie duchów a podejmowanie decyzji ważne było nakreślenie kontekstu rozeznawania duchowego, wprowadzenie do tematu rozeznawania jako fundamentalnego charyzmatu w życiu chrześcijańskim a więc m.in.:

  1. Cel – po co rozeznawać: by żyć w prawdzie, by bardziej kochać (na wzór Chrystusa), by żyć, pracować, trudzić się sensownie
  2. Warunki rozeznawania jakie wskazuje kard. Carlo Maria Martini: nawrócenie (oczyszczenie) – nie da się rozeznawać dobrze, gdy się żyje w grzechu; życie duchowe – modlitwa, Eucharystia; integracja emocjonalna – praca nad sferą uczuć; wolność wewnętrzna.
  3. Kroki rozeznawania: zauważyć, odczuć; ocenić; działać (podjąć decyzję).

Po takim wstępie Prowadzący przeszedł do omówienia reguł rozeznawania duchowego wg św. Ignacego a zwłaszcza przejawów strapienia i pocieszenia duchowego i jak przeżywać te stany.

W konferencji: Jak twórczo wykorzystać potencjał ludzkiej seksualności mogliśmy przejrzeć się wszyscy, zarówno osoby wybierające drogę małżeństwa jak i celibatu.

I jeszcze kilka myśli z  podsumowującej konferencji: Jak wzrastać w wierze.

We wzrastaniu w wierze chodzi o relację z Żywym Bogiem, o miłość na wzór Chrystusa. To musi być wzrost integralny a więc m.in. praca nad sferą afektywną, szukanie właściwych proporcji (między modlitwą a pracą, między zaangażowaniem dla innych i dla siebie). To proces, formacja permanentna. Stąd ważne jest  akceptowanie powolnego tempa wzrostu, pokora słuchania, zadawania pytań, szukania odpowiedzi. Bóg nas ciągle kształtuje, daje czas na wzrastanie.

Środki do wzrastania:

  • Codzienna regularna modlitwa, wieczorny rachunek sumienia
  • Dojrzały sposób planowania czasu
  • Sakramenty święte
  • Uczenie się uważności
  • Korzystanie z pomocy (towarzyszenie duchowe, terapia)
  • Porządkowanie uczuć (pozwolić im być, rozumieć je, wykorzystać ich potencjał)
  • Więzi z innymi, wspólnota
  • Samotność, cisza i milczenie
  • Porządek, dyscyplina
  • Obecność służebna.

Wieczorne spotkanie uczestników z Ojcem i organizatorkami sesji  przebiegało w przyjaznej atmosferze. Było z naszej strony okazją do podzielenia się z uczestnikami  sesji specyfiką powołania do świeckości konsekrowanej oraz naszym charyzmatem; ze strony uczestników sesji widoczne było spore zaciekawienie powołaniem, którego nie znali. DB